Nie-Boska Komedia - www.ksiazka.biz c14

Bodajbyœ zginšł marnie za tę litoœć twojš. - Ja także znam œwiat twój i ciebie - patrzałem wœród cieniów nocy na plšsy motłochu, po karkach którego wspinasz się do góry - widziałem wszystkie stare zbrodnie œwiata ubrane w szaty œwieże, nowym kołujšce tańcem - ale ich koniec ten sam, co przed tysišcami lat - rozpusta, złoto i krew. - A ciebie tam nie było - nie raczyłeœ zstšpić pomiędzy dzieci twoje- bo w głębi ducha ty pogardzasz nimi - kilka chwil jeszcze, a jeœli rozum cię nie odbieży, ty będziesz pogardzał sam sobš.

Nie dręcz mnie więcej.

Œwiat mój jeszcze nie rozparł się w polu - zgoda - nie wyrósł na olbrzyma - łaknie dotšd chleba i wygód - ale przyjdš czasy...

Ale przyjdš czasy, w których on zrozumie siebie i powie o sobie: “Jestem” - a nie będzie drugiego głosu na œwiecie, co by mógł także odpowiedzieć: “Jestem.”

Cóż dalej ?

Z pokolenia, które piastuję w sile woli mojej. narodzi się plemię ostatnie, najwyższe, najdzielniejsze. - Ziemia jeszcze takich nie widziała mężów - Oni sš ludŸmi wolnymi, panami jej od bieguna do bieguna. - Ona cała jednym miastem kwitnšcym, jednym domem szczęœliwym, jednym warsztatem bogactw i przemysłu.

Słowa twoje kłamiš - ale twarz twoja niewzruszona, blada, udać nie umie natchnienia.

Nie przerywaj, bo sš ludzie, którzy na klęczkach mnie o takie słowa prosili, a ja im tych słów skšpiłem.

Tam spoczywa Bóg, któremu już œmierci nie będzie.- Bóg pracš i mękš czasów odarty z zasłon - zdobyty na niebie przez własne dzieci, które niegdyœ porozrzucał na ziemi, a one teraz przejrzały i dostały prawdy - Bóg ludzkoœci objawił się im.