Nie-Boska Komedia - Zygmunt Krasiński | Streszczenia i opracowania lektur

Cytat

ORCIO

Czy nie słyszysz ich głosów, czy nie widzisz ich kształtów?

MĽŻ

Milczenie grobów - a wiatło pochodni na kilka stóp tylko rozwieca przed nami.

ORCIO

Coraz już bliżej - coraz już widniej - idš spod ciasnych sklepień jeden po drugim i tam zasiadajš w głębi.

MĽŻ

W szaleństwie twoim potępienie moje - szalejesz, dziecię - i siły moje niszczysz, kiedy mi ich tyle potrzeba.

ORCIO

Widzę duchem blade ich postacie, poważne, kupišce się na sšd straszny. - Oskarżony już nadchodzi i jako mgła płynie.

CHÓR GŁOSÓW

Siłš nam danš - za męki nasze, my, niegdy przykuci, smagani, dręczeni, żelazem rwani, truciznš pojeni, przywaleni cegłami i wirem, dręczmy i sšdmy, sšdmy i potępiajmy- a kary Szatan się podejmie.

MĽŻ

Co widzisz ?

ORCIO

Oskarżony - oskarżony - ot, załamał dłonie.

MĽŻ

Kto on jest?

ORCIO

Ojcze - Ojcze!

GŁOS JEDEN

Na tobie się kończy ród przeklęty - w tobie ostatnim zebrał wszystkie siły swoje i wszystkie namiętnoci swe, i całš dumę swojš, by skonać.

CHÓR GŁOSÓW

Za to, że nic nie kochał, nic nie czcił prócz siebie, prócz siebie i myli twych, potępion jeste - potępion na wieki.

MĽŻ

Nic dojrzeć nie mogę, a słyszę spod ziemi, nad ziemiš, po bokach westchnienia i żale, wyroki i groby

ORCIO

On teraz podniósł głowę, jako ty, Ojcze, kiedy się gniewasz - i odparł dumnym słowem, jako ty, Ojcze, kiedy pogardzasz.

CHÓR GŁOSÓW

Daremno - daremno - ratunku nie ma dla niego ni na ziemi, ni w niebie.

GŁOS JEDEN

Dni kilka jeszcze chwały ziemskiej, znikomej, której mnie i braci moich pozbawili naddziady twoje - a potem zaginiesz ty i bracia twoi - i pogrzeb wasz jest bez dzwonów żałoby - bez łkania przyjaciół i krewnych - jako nasz był kiedy na tej samej skale boleci.

MĽŻ

Znam ja was, podłe duchy, marne ogniki, latajšce wród ogromów anielskich.

Idzie kilka kroków naprzód.

ORCIO

Ojcze, nie zapuszczaj się w głšb - na Chrystusa imię więte zaklinam cię, Ojcze!

MĽŻ

Wraca.

Powiedz, powiedz, kogo widzisz?

ORCIO

To postać...

MĽŻ

Czyja?

ORCIO

To drugi ty jeste - cały blady - spętany - oni teraz męczš ciebie - słyszę jęki twoje.

Pada na kolana.

Przebacz mi, Ojcze - matka poród nocy przyszła i kazała...

Mdleje.

MĽŻ

Chwyta go w objęcia.

Tego nie dostawało. - Ha! dziecię własne przywiodło mnie do progu piekła ! - Mario ! nieubłagany duchu ! - Boże ! i Ty, druga Maryjo, do której modliłem się tyle!

Tam poczyna się nieskończonoć mšk i ciemnoci. - Nazad! - Muszę jeszcze walczyć z ludmi - potem wieczna walka.

Ucieka z synem. ˇ

CHÓR GŁOSÓW

w oddali

Za to, że nic nie kochał, nic nie czcił prócz siebie, prócz siebie i myli twych, potępion jeste - potępion na wieki.