Nie-Boska Komedia - www.ksiazka.biz c18

Cóż ci jest, mój wierny, mój stary?

Niech ci czart odpłaci w piekle upór twój i męki moje.- Tak mi, Panie Boże, dopomóż!

Niepotrzebnyœ mí dłużej - wyginęli moi, a tamci klęczšc wycišgajš ramiona ku zwycięzcom i bełkocš o miłosierdzie

Nie nadchodzš jeszcze w tę stronę - jeszcze czas - odpocznijmy chwilę. - Ha! już się wdarli na wieżę północnš- ludzie nowi się wdarli na wieżę północnš - i patrzš, czy gdzie nie odkryjš hrabiego Henryka. - Jestem tu - jestem - ale wy mnie sšdzić nie będziecie. - Ja się już wybrałem w drogę - ja stšpam ku sšdowi Boga.

Widzę jš całš czarnš, obszarami ciemnoœci płynšcš do mnie, wiecznoœć mojš bez brzegów, bez wysep, bez końca, a poœrodku jej Bóg. jak słońce, co się wiecznie pali - wiecznie jaœnieje - a nic nie oœwieca.

Biegnš, zobaczyli mnie - Jezus Maryja! - Poezjo, bšdŸ mi przeklęta, jako ja sam będę na wieki! - Ramiona, idŸcie i przerzynajcie te wały!